چگونه کودکانی خشونت طلب پرورش ندهیم؟

چگونه کودکانی خشونت طلب پرورش ندهیم؟


چگونه کودکاني خشونت طلب پرورش ندهيم؟
براي اينکه فرزنداني خشونت طلب پرورشش ندهيم بهتراست موارد ذيل را رعايت کنيم:
* کودک را از پذيرش مسئوليت نترسانيم و انجام کارهاش را به خودش واگذار کنيم.
* در صورت عصبانيت از عملکرد کودک، علت عصبانيت خود را به او بگوييم.
* فضاي خانه را پر از تنش و ناراحتي نکنيم.
* کودک را تنبيه بدني نکنيم.
* کودک را با هم سن و سالان خودش و با کودکي خودمان مقايسه کنيم.
* کودک را براي انجام کارهاي جنگجويانه و پر زد و خورد تشويق نکنيم.
* با بحث و جدل هاي طولاني و تحقير و مسخره کردن سعي در شکست دادن کودک نکنيم.
* مسائل انضباطي را با خشم و نفرت همراه نکنيم.
* به حالت هاي عصبي کودک بي توجهي نکنيم و به سادگي از کنار آنها نگذريم.
* با تحکم و تحقير با او صحبت نکنيم و او را در انجام کارها ناتوان نشماريم.


در صورتي که موارد فوق را رعايت نکنيم موجب بروز و رشد خشونت در کودکان خواهيم شد. عدم رعايت اين موارد در محيط خانه سبب ايجاد ترس در کودک شده و اصولا همه افراد براي پوشاندن ترس هاي بي شمار خود از ديگران، رو به خشونت مي آورند و کودکان نيز از اين امر مستثني نيستند، همچنين والدين بايد در شيوه هاي انضباطي مخصوص خود دقت نظر کافي داشته باشند، زيرا گاهي اين روش هاي نادرست انضباطي موجب افزايش خشم، ترس و نااميدي در کودک مي شود.

اين دسته از والدين معمولا خط کشي هاي مرسوم خود را بدون آوردن دليل به کودک گوشزد مي کنند بي آنکه دقت داشته باشند که عدم ذکر دليل موجه، باعث مي شود که کودک با بايد و نبايدهاي بي شماري روبه رو شود که منطقي نيز جهت انجام يا عدم انجام آنها نمي داند و همين امر سبب سرکشي وي شده و در نهايت خشونت درون او را افزايش مي دهد.


اين مسئله در مورد معلمان نيز صادق است و گاهي فشارهاي انضباطي بيش از حد مدرسه يا کلاس درس نيز باعث فوران اين خشم در کودک مي شود و والدين بايد هوشمندانه به اين مسئله توجه کرده و پيش از آنکه دنياي زيباي کودکانه فرزندشان خراب شود اوضاع را با صحبت با اولياي مدرسه و تغيير روش آنها تحت کنترل خود گيرند.